Insulina to ten hormon w naszym organiźmie, który jest odpowiedzialny za obniżenie poziomu cukru we krwi. U zdrowego człowieka produkują ją komórki beta trzustki, natomiast cukrzycy muszą sobie ją podawać w postaci zastrzyków, gdyż u nich doszło do zatrzymania pracy owych kmórek. Ze względu na pochodzenie, insulinę możemy podzielić na dwa style: zwierzęcą (wołową i wieprzową)i ludzką (półsyntetyczną, produkowana z wykorzystaniem inżynierii genetycznej, analog). W Polsce leczy się cukrzyków insuliną ludzką, którą można kupić w aptekach na receptę. Gdyż jest to lek, który podtrzymuje nas przy życiu, został przydzielony na niego ryczałt i jedno opakowanie insuliny średnio wymaga dużego nakładu pieniężnego 2,50zł. Ze względu na działanie biotechnologia została podzielona na cztery rodzaje. Insulina działająca wprost - analogi insuliny krótkodziałającej. >> hemoglobina glikowana Charakterystyka działania: Czas działania 4 godziny Początek funkcjonowania po 10 minutach Szczyt działania pomiędzy 1 a 2 drugą godziną Insulina krótko działająca - insulina krystaliczna w każdej chwili przezroczysta. >> Actrapid >> Humulina R >> Insuman Rapid Charakterystyka funkcjonowania: Czas funkcjonowania 6 godziny Początek działania po 30 minutach Szczyt funkcjonowania w gronie 1,5 a 2,pięć drugą godziną Insulina o przedłużonym dziłaniu - w każdej chwili jest mętna, przed uzyciem nalezy ją wymieszać. >> Insulatard >> Protaphan >> Humulina N >> Insuman Basal Charakterystyka funkcjonowania: Czas działania 22 godziny Początek funkcjonowania po 2 godzinach Szczyt funkcjonowania wśród pięć a 12 drugą godziną Insulina o najdłuższym czasie działania - antybiotyki są mętne, nalezy je wymieszać przed wstrzyknięciem. >> Humulin U >> Ultratard Charakterystyka funkcjonowania: Czas działania 28 godziny Początek działania po 4 godzinach Szczyt działania w gronie 8 a 24 drugą godziną Zastrzyki z isnulin są na całość mało bolesne i śpiesznie mozna się do takiego stopnia natężenia bólu przyzwyczaić. Do takich zabiegów potrzebujemy adekwatnego przyrządu zwanego PENem. Z wyglądu przypomina pióro do pisania, tyle że zamiast atramentu posiada nabój z insuliną zwany penfilem. Jest to urządzenie dużo praktyczniejsze i bardziej precyzyjne od używanych jeszcze czasem i w obecnym czasie strzykawek, które powoli rozpoczynają zanikać. I bardzo dobrze. Dlaczego? Otóż: >> nie trzeba nabierać insuliny przed jej kazdym podaniem; >>insulina w penfilach jest lepiej chroniona, nie psuje się w temperaturze do 25ºC; >> igła w penie jest znacznie cińsza i zastrzyki sa mniej bolesne (osoby szczupłe powinny używać igieł o długości 8mm i śrenicy 0,25-0,33mm, natomiast otyłe o długości 12-13mm i średnicy 0,33-0,36mm); >> nie przypomina wyglądem strzykawki (można go trzymać w kieszeni marynarki czy kurtki) >> dokładnie podaje tyle insuliny, ile nastawiłeś specjalnym pokrętłem Isulinę należy podawać domięśniowo lub podskórnie. Należy chwycić palcami fałd skóry i wbić igłę pod katem 45º u osób szczupłych lub 90º u osób otyłych. Takie zastrzyki kreuje się w pięć różnorakich miejsc na ciele. Są to: brzuch, ramiona (skąd insulina wchłania się najszybciej), uda, łopatki (gdzie insulina wchłania się wolniej , a dodatkowo pośladki (z których wchłania się najwolniej).Na prędkość wchłaniania insuliny wpływają także i inne czynniki, takie jak: aktywność fizyczna , a oprócz tego temperatura ciała, gdzie szybkosć wchłonięcia się zwiększa. Penfily w wielu wypadkach przechowuje się w najcieplejszym miejscu lodówki lub zimą w temperaturze pokojowej. Jak stwierdzić, czy insulina się zepsuła? Jeśli w fiolce pojawią się grudki albo insulina krótkodziałająca zmętnieje, powinno się ją wyrzucić. Absolutnie nie wolno jej wstrzykiwać! Diabetologia insuliną może pójść jakby tu ująć, takimi dwo torami: lub wybierzemy intensywną insulinoterapia lub zdecydujemy się jednak na klonwencjonalną. Czym one się różnią? Otóż w tej pierwszej robi się zastrzyki przed każdym podstawowym posiłkiem i można dostosowywać sobie ilość WW. Natomiast ta druga chociaż jest bardziej wygodniejsza (zastrzyki tylko rano i wieczorem) to nie pozwala nam na zmianę ilości WW oraz na odpowiednie administrowanie choroby. Konwencjonalną stosuje się częstokroć u małych dzieci albo tych, które aktualnie co zachorowały na cukrzyca, jednak na intensywną przechodzi młodzież i wszyscy ludzie dorośli. Naturalnie dawka na życie nie jest jedna na całe życie. W zależności od ilosci zjadanych WW, mojej aktywnosci fizycznej, stresu czy zlecenia organizmu na insulinę, moze ona ulegać ciągłym zmianom.